Αποκάλυψη: Ο χρόνος κυλούσε 5 φορές πιο αργά στο πρώιμο σύμπαν, λένε οι ερευνητές -Λίγο μετά το Big Bang

Επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο χρόνος κυλούσε πέντε φορές πιο αργά όταν το σύμπαν είχε ηλικία μόλις 1 δισ. ετών, δηλαδή περίπου το ένα δέκατο της σημερινής του ηλικίας.

Αυτό συνέβαινε λόγω του τρόπου με τον οποίο η διαστολή του σύμπαντος εκτείνεται στον χρόνο.

«Βλέπουμε τα πράγματα να αλλάζουν περίπου πέντε φορές πιο αργά από ό,τι σήμερα» δήλωσε ο Γκέρεντ Λούις, καθηγητής Αστροφυσικής και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ. «Είναι σαν να βλέπουμε μια ταινία σε slow motion», τόνισε.

Σύμφωνα με τη γενική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν, οι αστρονόμοι θα έπρεπε να βλέπουν τα αρχαία κοσμικά γεγονότα να συμβαίνουν πιο αργά από τα σύγχρονα.

Το φαινόμενο, γνωστό ως διαστολή του χρόνου, οφείλεται στη διαστολή του σύμπαντος, όπως περιγράφεται στη θεμελιώδη έκθεση του επιστήμονα για τη βαρύτητα το 1915.

Μια συνέπεια της διαστολής του σύμπαντος είναι ότι το φως εκτείνεται καθώς ταξιδεύει στο σύμπαν, καθιστώντας το μήκος κύματος μεγαλύτερο.

Το φαινόμενο αυτό κάνει τους αρχαίους γαλαξίες να φαίνονται πιο κόκκινοι από ό,τι είναι, ή αλλιώς μετατοπισμένοι προς το ερυθρό. Αλλά και ο χρόνος «τεντώνεται»: Αν ένα μακρινό αντικείμενο αναβοσβήνει μία φορά κάθε δευτερόλεπτο, η διαστολή του σύμπαντος εξασφαλίζει ότι μεσολαβεί περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο μεταξύ των αναλαμπών μέχρι να φτάσουν στη Γη.

Οι αστρονόμοι έχουν δει στο παρελθόν αστέρια να εκρήγνυνται σε αργή κίνηση, με την αναλαμπή και την εξασθένιση να εκτυλίσσονται με τη μισή περίπου κανονική ταχύτητα, από τότε που το σύμπαν είχε τη μισή σημερινή ηλικία. Οι προσπάθειες να δουν τη διαστολή του χρόνου στο πολύ πρώιμο σύμπαν, παρατηρώντας εξαιρετικά φωτεινούς, μακρινούς γαλαξίες που ονομάζονται κβάζαρ, είχαν αποτύχει να βρουν το φαινόμενο.

Ο Λούις και ο συνάδελφός του Δρ. Μπρέντον Μπρούερ στο Πανεπιστήμιο του Όκλαντ προχώρησαν σε λεπτομερείς στατιστικές αναλύσεις σε 190 κβάζαρ που παρατηρήθηκαν σε διάστημα δύο δεκαετιών και διαπίστωσαν ότι, σε αντίθεση με προηγούμενες εργασίες, τα κοσμικά γεγονότα φαίνεται να εκτυλίσσονται πολύ πιο αργά στο πρώιμο σύμπαν.

Το «κλειδί» της επιτυχίας τους, που περιγράφεται στο Nature Astronomy, ήταν να βρουν το ισοδύναμο του χτύπου ενός ρολογιού στις πλούσιες και ακανόνιστες φωτεινές απεικονίσεις των κβάζαρ.

Αν και οι αστρονόμοι ανέμεναν πλήρως να δουν διαστολή του χρόνου στο αρχαίο σύμπαν και προβληματίστηκαν γιατί προηγούμενες εργασίες δεν είχαν εντοπίσει το φαινόμενο, η πρόβλεψη έπρεπε ακόμη να ελεγχθεί, δήλωσε ο Λούις. «Σε κάποιο επίπεδο, αυτό ενισχύει την εμπιστοσύνη ότι γνωρίζουμε πώς λειτουργεί το σύμπαν», είπε. «Έχουμε αυτή την εικόνα που μας δόθηκε από τον Αϊνστάιν και τη δοκιμάζουμε και τη δοκιμάζουμε και τη δοκιμάζουμε. Ένας καλός επιστήμονας δεν θεωρεί αυτά τα πράγματα δεδομένα. Πρέπει να συνεχίσεις να εξετάζεις».

Ο καθηγητής Μπράιαν Σμιντ, αστρονόμος στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας στην Καμπέρα, ο οποίος μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2011 για την ανακάλυψη της επιταχυνόμενης διαστολής του σύμπαντος, δήλωσε ότι η επιστήμη προοδεύει δοκιμάζοντας συνεχώς τις προβλέψεις των θεωριών.

Πηγή: Guardian