Η Κίνα προετοιμάζει την προσελήνωση του 2030

Σύνοψη

• Εκτόξευση του επανδρωμένου διαστημοπλοίου Shenzhou-23 μέσω του πυραύλου Long March 2-F από το κέντρο Jiuquan.
• Επιτυχής πρόσδεση στον διαστημικό σταθμό Tiangong (Χαμηλή Γήινη Τροχιά) για τη διεξαγωγή δοκιμών μακροχρόνιας παραμονής.
• Προετοιμασία των συστημάτων υποστήριξης ζωής για την πτήση του διαστημοπλοίου επόμενης γενιάς Mengzhou εντός του 2026.
• Αμετάβλητος παραμένει ο στόχος του Πεκίνου για αποστολή αστροναυτών στη Σελήνη έως το 2030 και η δημιουργία της βάσης ILRS έως το 2035.
• Άμεσος τεχνολογικός ανταγωνισμός με το πρόγραμμα Artemis των ΗΠΑ, με κρίσιμες γεωπολιτικές προεκτάσεις για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια διαστημική βιομηχανία.

Η διαστημική υπηρεσία της Κίνας (CMSA) προχώρησε τα ξημερώματα της Δευτέρας, 25 Μαΐου 2026, στην επιτυχή εκτόξευση του επανδρωμένου διαστημοπλοίου Shenzhou-23. Ο πύραυλος-φορέας Long March 2-F εκτοξεύτηκε από το διαστημικό κέντρο Jiuquan, το οποίο βρίσκεται στην απομακρυσμένη έρημο Γκόμπι της βορειοδυτικής Κίνας, και η κάψουλα πραγματοποίησε ομαλή πρόσδεση στον κινεζικό διαστημικό σταθμό Tiangong (Ουράνιο Παλάτι), ο οποίος βρίσκεται σε Χαμηλή Γήινη Τροχιά (LEO) από το 2021. Η συγκεκριμένη αποστολή δεν αποτελεί μια απλή αλλαγή πληρώματος, αλλά εντάσσεται στον ευρύτερο, αυστηρά χρονοδιαγεγραμμένο στρατηγικό σχεδιασμό του Πεκίνου για την κατάκτηση της Σελήνης.

Η αποστολή Shenzhou-23 αποτελεί τον κρίσιμο κρίκο για την κινεζική προσελήνωση έως το 2030, μέσω δοκιμών εξοπλισμού στον διαστημικό σταθμό Tiangong. Θέτει τα θεμέλια για αποστολές παρατεταμένης διαμονής στο Διάστημα, προετοιμάζοντας την πτήση του νέου σκάφους Mengzhou εντός του 2026 και τη σταδιακή κατασκευή του σεληνιακού σταθμού ILRS έως το 2035.

Η τεχνολογική μετάβαση από το Shenzhou στο Mengzhou

Η σειρά διαστημικών σκαφών Shenzhou (Θεϊκό Σκάφος) έχει εξυπηρετήσει με αξιοπιστία το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα για περισσότερο από δύο δεκαετίες. Βασισμένο αρχικά στη ρωσική τεχνολογία Soyuz, το Shenzhou έχει υποστεί εκτεταμένες αναβαθμίσεις στα ηλεκτρονικά του συστήματα, στην ικανότητα ωφέλιμου φορτίου και στους αυτοματισμούς πρόσδεσης. Ωστόσο, οι περιορισμοί του σχεδιασμού του το καθιστούν ακατάλληλο για αποστολές πέραν της Χαμηλής Γήινης Τροχιάς.

Εδώ υπεισέρχεται το Mengzhou. Το νέο διαστημικό σκάφος επόμενης γενιάς της Κίνας βρίσκεται ήδη στο τελικό στάδιο ανάπτυξης, με μια κρίσιμη δοκιμαστική τροχιακή πτήση να έχει προγραμματιστεί για αργότερα εντός του 2026. Το Mengzhou διαθέτει σημαντικά μεγαλύτερη χωρητικότητα, προηγμένη θερμική ασπίδα για επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης με σεληνιακές ταχύτητες (περίπου 11 km/s) και πλήρως ανασχεδιασμένα συστήματα υποστήριξης ζωής. Η αποστολή Shenzhou-23 λειτουργεί ως πεδίο δοκιμών για τα επιμέρους υποσυστήματα που θα ενσωματωθούν στο Mengzhou, εστιάζοντας κυρίως στη διαχείριση πόρων και την ανθεκτικότητα των υλικών στο έντονο περιβάλλον ακτινοβολίας.

Βιολογικές δοκιμές και παρατεταμένη παραμονή

Ένα από τα σημαντικότερα σκέλη της τρέχουσας αποστολής είναι η προετοιμασία για πτήσεις ακραίας διάρκειας. Όπως ανακοίνωσε η CMSA, εξετάζεται η επιλογή ενός αστροναύτη ο οποίος θα παραμείνει στον σταθμό Tiangong για ένα ολόκληρο έτος. Γνωρίζουμε, βέβαια, ότι η μακροχρόνια έκθεση στη μικροβαρύτητα προκαλεί απώλεια οστικής μάζας, μυϊκή ατροφία και μεταβολές στην καρδιαγγειακή λειτουργία, γι’ αυτό τα δεδομένα που θα συλλεχθούν από τον σταθμό Tiangong είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη αντίμετρων (όπως νέων πρωτοκόλλων άσκησης και φαρμακευτικών αγωγών) που θα προστατεύσουν τα πληρώματα κατά τη διάρκεια της πολυήμερης μετάβασης προς τη Σελήνη, αλλά και κατά την παραμονή τους στην επιφάνεια της. 

Η λειτουργική εμπειρία που «χτίζει» το Πεκίνο στον LEO σταθμό του αποτελεί τον προσομοιωτή για την κατασκευή και τη συντήρηση του μελλοντικού International Lunar Research Station (ILRS).

Το γεωπολιτικό πλαίσιο και η «σεληνιακή οικονομία»

Η επιτυχία της αποστολής Shenzhou-23 υπενθυμίζει τον τεράστιο ανταγωνισμό μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ. Το αμερικανικό πρόγραμμα Artemis αντιμετωπίζει σύνθετες τεχνικές και οικονομικές προκλήσεις, με καθυστερήσεις στην ανάπτυξη της σεληνιακής ακάτου από τη SpaceX και τα προβλήματα διαστημικών στολών. Αντιθέτως, η Κίνα προχωρά με αργά αλλά σταθερά βήματα, επιδεικνύοντας συνέπεια στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων της. Το 2019 έγινε η πρώτη χώρα που προσσελήνωσε σκάφος (Chang’e-4) στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, ενώ το 2021 προσεδάφισε επιτυχώς το ρόβερ Zhurong στον Άρη.

Για την ευρωπαϊκή διαστημική αγορά, η δημιουργία δύο διακριτών σεληνιακών συμμαχιών (Artemis Accords έναντι ILRS) δημιουργεί νέα δεδομένα. Οι ευρωπαϊκές εταιρείες αεροδιαστημικής τεχνολογίας καλούνται να προσαρμόσουν τα πρότυπα συμβατότητάς τους. Παράλληλα, η ανεξαρτητοποίηση της Κίνας στον τομέα των LEO σταθμών ασκεί πίεση στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) να επιταχύνει τα δικά του σχέδια για μετα-ISS (International Space Station) πλατφόρμες.

Η δομική αρτιότητα του προγράμματος Tiangong επιβεβαιώνει πως η Κίνα διαθέτει πλέον μια πλήρως αυτόνομη αλυσίδα παραγωγής διαστημικής τεχνολογίας. Από την κατασκευή των πυραύλων βαρέως φορτίου (Long March) μέχρι τα προηγμένα συστήματα τηλεμετρίας και ελέγχου, το Πεκίνο δεν εξαρτάται από εξωτερικούς προμηθευτές. 

Καθώς το Shenzhou-23 ολοκληρώνει τον κύκλο εργασιών του, η προσοχή της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας στρέφεται στην πολυαναμενόμενη πτήση του Mengzhou, η επιτυχία του οποίου θα αποτελέσει το οριστικό σήμα εκκίνησης προς τον σεληνιακό νότιο πόλο.

*Μπορείτε πλέον να προσθέσετε το Techgear.gr ως Προτιμώμενη Πηγή ενημέρωσης για τις αναζητήσεις σας στο Google Search!