Μια απλή εξέταση αίματος θα μπορούσε να προβλέπει εξατομικευμένα τον κίνδυνο ασθένειας στο μέλλον

Τι θα γινόταν αν μπορούσατε να προβλέψετε τον μελλοντικό κίνδυνο ασθένειας μόνο με μια εξέταση αίματος; Αν και μπορεί να ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό, αυτό το είδος εξέτασης θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει πραγματικότητα. Σύμφωνα με μια δημοσίευση στο The Conversation, ορισμένοι επιστήμονες ότι οι ολοκληρωμένες εξετάσεις αίματος θα μπορούσαν σύντομα να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν τους γιατρούς να καθορίσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η γενική εξέταση αίματος είναι μία από τις πιο κοινές εξετάσεις αίματος στον κόσμο. Οι πιθανότητες είναι ότι αν έχετε κάνει ποτέ αιματολογική εξέταση, τότε έχετε κάνει και γενική αίματος. Αυτές οι εξετάσεις εκτελούνται δισεκατομμύρια φορές κάθε χρόνο και βοηθούν στη διάγνωση καταστάσεων όπως η έλλειψη σιδήρου, ο χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων (που μπορεί να σημαίνει εσωτερική αιμορραγία) ή ακόμη και σημάδια λοίμωξης με αυξημένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων.

Ωστόσο, ένας μαθηματικός υποστηρίζει ότι οι εξετάσεις αυτές θα μπορούσαν επίσης να μας βοηθήσουν να προσδιορίσουμε τον μελλοντικό κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών. Ο Brody H. Foy, επίκουρος καθηγητής Εργαστηριακής Ιατρικής και Παθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, αναφέρει ότι ο ίδιος και οι συνάδελφοί του εξετάζουν τρόπους βελτίωσης των κλινικών εξετάσεων αίματος. Μια σημαντική βελτίωση που έχουν βρει είναι η χρήση μηχανικής μάθησης για να καθορίσουν τι είναι πραγματικά φυσιολογικό για έναν ασθενή.

Βλέπετε, κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Το σώμα μας είναι διαφορετικό. Οι «φυσιολογικές» βάσεις για το τι χρειάζεται το σώμα μας είναι επίσης διαφορετικές. Αυτές οι βάσεις ονομάζονται σημεία ρύθμισης. Για παράδειγμα, ο Foy λέει ότι ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων σε επίπεδο πληθυσμού είναι μεταξύ 150 και 400 δισεκατομμυρίων κυττάρων ανά λίτρο αίματος. Ωστόσο, το σημείο ρύθμισης του σώματός σας μπορεί να είναι μόνο 250, πράγμα που σημαίνει ότι το φυσιολογικό σας εύρος είναι 200 έως 300.

Το πρόβλημα εδώ, όμως, είναι ότι οι διαφορές μεταξύ του «πραγματικού» φυσιολογικού σας εύρους και της πληθυσμιακής αναφοράς μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στο γιατρό σας. Ως εκ τούτου, μπορεί να αποδειχθεί λιγότερο πιθανό να διαγνώσει μια πάθηση, εάν το σημείο ρύθμισής σας απέχει πολύ από ένα όριο. Από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε επίσης να καταλήξει να κάνει περιττές εξετάσεις εάν το καθορισμένο σημείο είναι πολύ κοντά σε ένα όριο. Αυτό καθιστά τον προσδιορισμό του μελλοντικού κινδύνου ασθένειας πιο δύσκολο από μόνο του.

Ωστόσο, προσθέτοντας τη μηχανική μάθηση στην εξίσωση, ο Foy και οι συνάδελφοί του πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να βρουν έναν τρόπο να καθορίσουν τι είναι φυσιολογικό για κάθε ασθενή με μεγαλύτερη αξιοπιστία. Αυτό θα διευκόλυνε τους γιατρούς να προσδιορίσουν πότε τα πράγματα απέχουν από το καθορισμένο σημείο του ασθενούς. Στη συνέχεια, θα μπορούσαν να διαγνώσουν ευκολότερα ασθένειες και παθήσεις.

[via]