Ο τρόπος που χρησιμοποιούμε την οθόνη αφής αποκαλύπτει το πως λαμβάνουμε αποφάσεις!

Τα περάσματα και τα αγγίγματα που κάνουμε για να ελέγχουμε τα smartphones μας μπορεί να αποκαλύπτουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το πώς παίρνουμε αποφάσεις, σύμφωνα με έρευνα μιας ομάδας του Actions in Complex Environments Laboratory του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα. Στο μέλλον, οι κινήσεις θα μπορούσαν να παρακολουθούνται για να ενημερώνονται οι γιατροί σχετικά με την αποκατάσταση τραυματισμών, να βοηθούν τους υπεύθυνους προσλήψεων να λαμβάνουν αποφάσεις για το ποιον θα προσλάβουν ή ακόμη και για το πώς είναι διαμορφωμένες οι εφαρμογές.

Η εργασία αναφέρει: «Καθώς οι αποφάσεις απαιτούν ενέργειες για να έχουν αντίκτυπο στον κόσμο, τα μέτρα που προέρχονται από κινήσεις όπως η χρήση ενός ποντικιού για τον έλεγχο ενός κέρσορα σε μια οθόνη παρέχουν ισχυρούς και δυναμικούς δείκτες λήψης αποφάσεων». Συνεχίζει λέγοντας ότι οι οθόνες αφής παρέχουν πιο κατατοπιστικά αποτελέσματα για την κατανόηση της αναποφασιστικότητας σε σύγκριση με τους υπολογιστές.

«Μπορούμε στην πραγματικότητα να καταλάβουμε πολλά από αυτά που συμβαίνουν μέσα στο κεφάλι κάποιου, μετρώντας προσεκτικά τι συμβαίνει έξω από το κεφάλι του», δήλωσε ο Craig Chapman, αναπληρωτής καθηγητής που εργάστηκε στην έρευνα. Οι συμμετέχοντες χρησιμοποίησαν ένα Android smartphone ή ένα Android tablet και ολοκλήρωσαν χρονομετρημένες δοκιμές που περιλάμβαναν τη λήψη αποφάσεων και το πάτημα και το σάρωμα για να ολοκληρώσουν εργασίες με επίκεντρο αυτό που η έρευνα αποκαλεί «reach-decisions», όπου μια λίστα επιλογών παρουσιαζόταν σε διαφορετικές περιοχές της οθόνης.

«Πιστεύουμε ότι οι συσκευές αφής είναι ίσως ακόμη καλύτερες για την αποκάλυψη των υπογραφών κίνησης της λήψης αποφάσεων, επειδή πρέπει να κινείσαι και να αλληλεπιδράς με πιο ρεαλιστικό τρόπο», δήλωσε ο Chapman. Η έρευνα σημειώνει ότι «οι αποφάσεις υψηλής δυσκολίας εμφάνισαν μεγαλύτερους χρόνους αντίδρασης, χρόνους κίνησης και καμπυλότητα τροχιάς σε σύγκριση με τις αποφάσεις χαμηλής δυσκολίας».

Ο Chapman πιστεύει ότι η έρευνα θα μπορούσε να γίνει «μετασχηματιστική» όταν χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση ορισμένων ατόμων σε συγκεκριμένες περιστάσεις. Για παράδειγμα, οι κλινικοί γιατροί και οι εκπαιδευτές θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα κίνησης για να παρακολουθήσουν την ανάρρωση και την αποκατάσταση, αλλά και να κατανοήσουν πού οι άνθρωποι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από περαιτέρω εκπαίδευση ή βοήθεια. Μια άλλη περίπτωση που αναφέρθηκε ήταν κατά τη διάρκεια αξιολογήσεων προσλήψεων, όπου η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζει την αναποφασιστικότητα και την επιλογή μπορεί να επηρεάσει το κατά πόσον είναι πιο κατάλληλος για μια θέση εργασίας από κάποιον άλλο υποψήφιο.

Στο συμπέρασμα της έρευνας, γίνεται επίσης λόγος για το πώς τα δεδομένα θα μπορούσαν να «βελτιστοποιήσουν τη συλλογή πληροφοριών για τη λήψη αποφάσεων», καθώς υπάρχουν ορισμένοι συνδυασμοί που είναι, «πιο ευαίσθητοι για μια συγκεκριμένη εργασία». Οι προγραμματιστές εφαρμογών, για παράδειγμα, μπορεί να είναι σε θέση να τα χρησιμοποιήσουν για να κατανοήσουν καλύτερα πού να τοποθετήσουν κουμπιά που σχετίζονται με αγορές ή άλλες κρίσιμες διεπαφές «call to action», προκειμένου ενδεχομένως να ελαχιστοποιήσουν την αναποφασιστικότητα και να μεγιστοποιήσουν την απόδοση.

[via]